 |
Sevinci kapıştılar taşımayı bilmeden,
şimdi bilen yok, nerede oturuyor.
Köyün delisi Hüzün, yalnız kaldı yollarda
Adam-adam, sınıyor, arıyor yoldaşını..
Kıskandıran özlemi, yüzünden okunuyor.
Görünüp siliniyor o günden beri.
Sevinç bin an gözlerde, dudaklarda.
Yerini sevgilisi Hüzün'e bırakıyor.
Sevinç'se, uzaklarda hep uzaklarda..
şöyle bir görünüyor, hemencecik uçuyor.
ışte o günden beri gözlerde, dudaklarda
Hüzün, aramaktadır, yitik yavuklusunu.
O günden beri Sevinç yerinde durmaz
Ve kişiliğini ararken uzaklarda
O günden beri kimliksiz hüzün olmaz...
Özdemir ASAF
-
Admin
-
22.10.2008 04:31:08
 |
Elnur
-
05.03.2009 22:54:20
|
azerıyım ıstanbuld yashayaıram |
|
Beyaz_Prens
-
26.10.2008 01:44:54
|
|
Çok Güzel bir hasret şiiri.BirAn beni Uzaklara Götürdü.Elinize saglik |
|
VoLkan
-
23.10.2008 00:20:02
|
|
Çok anlamli ve güzel bir şiir elinize sağlik çok teşekkürler |
|
|
|
